Wat met het medisch afval en met de vervallen en oude geneesmiddelen?

Wat met medisch afval en vervallen en oude geneesmiddelen?

Elk jaar produceren diergeneeskundige praktijken kilo's medisch afval. Ook boeren en veehouders-hobbyisten kunnen medisch afval van diergeneeskundige oorsprong hebben. Het verzamelen en de verwerking daarvan zijn onderworpen aan strenge procedures die door de wetgeving worden opgelegd.
De milieuwetgeving (afvalstoffendecreet, VLAREA) bepaalt namelijk dat het medisch afval niet met het huisvuil (glas, PMD, restafval) mag worden vermengd maar onmiddellijk in de daartoe bestemde vaten moet worden gedeponeerd. Bij de dierenartsen en de veehouders moet het worden afgehaald door een erkende overbrenger van gevaarlijke afvalstoffen om het te laten verbranden in daartoe gespecialiseerde verbrandingsinstallaties. Ook voor de veehouder-hobbyist die over medisch afval van diergeneeskundige oorsprong beschikt, zijn er enkele speciale regels van toepassing.

Inhoud:

Speciale uitprintversies voor de veehouder:

Soorten afvalstoffen

Afvalstoffen zijn elke stof of voorwerp waarvan de houder zich ontdoet, het voornemen heeft zich ervan te ontdoen of zich ervan moet ontdoen. Ter verduidelijking van deze definitie wordt in de bijlage 1.2.1 van het Besluit van de Vlaamse regering van 5 december 2003 tot vaststelling van het Vlaams reglement inzake afvalvoorkoming en afvalbeheer, ook het VLAREA genoemd, de lijst van afvalstoffen weergegeven zoals deze is vastgesteld in de Europese afvalstoffencatalogus, ook de EAC genoemd.

Afvalstoffen worden volgens hun herkomst of hun aard ingedeeld in twee hoofdcategorieën, namelijk de huishoudelijke afvalstoffen en de bedrijfsafvalstoffen. Huishoudelijke afvalstoffen zijn afvalstoffen die ontstaan door de normale werking van een particuliere huishouding en deze die daarmee kunnen worden gelijkgesteld. Bedrijfsafvalstoffen zijn afvalstoffen die ontstaan ten gevolge van een industriële, ambachtelijke of een wetenschappelijke activiteit en deze die daarmee kunnen worden gelijkgesteld. Binnen elk van deze twee hoofdcategorieën moet het afval worden gesorteerd als glas, papier en karton, PMD, gevaarlijke afvalstoffen, bijzondere afvalstoffen en restafval.

Het onderscheid tussen gevaarlijk en bijzonder afval enerzijds en niet gevaarlijk afval anderzijds is belangrijk omwille van de kostprijs van de verwerking ervan. Om gevaarlijk en bijzonder afval kwijt te geraken moet men immers beroep doen op een gespecialiseerde firma en zijn er ook speciale en dure verwerkingstechnieken nodig.

Gevaarlijke afvalstoffen zijn afvalstoffen die een bijzonder gevaar kunnen opleveren voor de gezondheid van de mens of voor het milieu en die daarom in speciale inrichtingen moeten worden verwerkt. Voorbeelden daarvan zijn de stoffen die één of meer van de volgende gevaarseigenschappen bezitten: ontplofbaar, oxiderend, licht ontvlambaar, ontvlambaar, irriterend, schadelijk, giftig, kankerverwekkend, corrosief, infectieus, teratogeen, mutageen, ecotoxisch. Op deze basis is er een lijst vastgesteld van afvalstoffen (bijlage 2.4.1.2 van het VLAREA), waarvan wordt aangenomen dat ze gevaarlijk zijn en dus minstens één van de hierboven vermelde eigenschappen bezitten. In de praktijk zal men deze lijst raadplegen om te bepalen of een afvalstof al dan niet gevaarlijk is. Het afval van het onderzoek en de diagnose alsook van de behandeling of de preventie van ziektes bij dieren, in de EAC geklasseerd onder het codenummer 18 02 00, staat in deze lijst vermeld. Bijgevolg moet dit afval als gevaarlijk worden beschouwd. Met betrekking tot de verzameling, de ophaling en de verwerking ervan hebben het afvalstoffendecreet (Decreet van 2 juli 1981) en het VLAREA er een aparte categorie van gemaakt, het medisch afval genoemd, en dit afval geklasseerd onder de bijzondere afvalstoffen, die wegens hun aard, samenstelling, herkomst of verwijdering een bijzondere regeling behoeven.

Bijzondere afvalstoffen zijn afvalstoffen waarvoor een bijzondere regeling van kracht is m.b.t. de verzameling, de ophaling en de verwerking ervan. Voorbeelden daarvan, naast het medisch afval, zijn het dierlijk afval, het garageafval en een voorbeeld dat iedereen aanbelangt, namelijk het klein gevaarlijk afval van huishoudelijke oorsprong (KGA), dat in de milieubox moet worden verzameld.

Terug

Welke afvalstoffen zijn medische afvalstoffen en welke zijn gevaarlijke afvalstoffen?

Het VLAREA beschouwt alle afvalstoffen, zonder rekening te houden met hun aard, hun voorkomen of hun samenstelling, als medisch afval van zodra ze afkomstig zijn van o.a. diergeneeskundige behandelingen, ongeacht of deze worden uitgevoerd in een dierenartsenpraktijk, een dierenkliniek of een centrum voor tweedelijnsdiergeneeskunde. Ook op het bedrijf van de professionele veehouder of van de veehouder-hobbyist kan er medisch afval aanwezig zijn. Daarnaast worden ook de afvalstoffen, afkomstig van het diergeneeskundig onderzoek in laboratoria, als medisch afval aanzien.

Men deelt medisch afval in twee groepen in (subbijlage 5.5.3.2.A van het VLAREA):

Risicohoudend medisch afval (lijst RHMA) wordt gedefinieerd als afvalstoffen die een bijzonder risico inhouden omdat zij microbieel of viraal besmet kunnen zijn of omdat ze een vergiftiging of een verwonding kunnen veroorzaken. Ook de afvalstoffen die om ethische redenen een bijzondere behandeling vereisen, behoren tot deze categorie. Risicohoudend medisch afval moet worden verzameld in speciaal daartoe bestemde vaten, geleverd door een erkende overbrenger van gevaarlijke afvalstoffen. Vast risicohoudend medisch afval mag in kartonnen dozen met plastic binnenzak worden verpakt. Deze vaten moeten ook worden opgehaald door een erkende overbrenger van gevaarlijke afvalstoffen en ze moeten verplicht worden verbrand. Dit gebeurt in gespecialiseerde verbrandingsinstallaties voor gevaarlijke afvalstoffen. Er zijn in Vlaanderen twee vergunde installaties daarvoor (Leuven en Antwerpen). Een lijst van de erkende overbrengers van risicohoudend medisch afval is verkrijgbaar bij de OVAM. Men kan ook de Gouden Gids raadplegen onder de rubriek Medische afval (Behandeling en verwerking van).
Niet-risicohoudend medisch afval (lijst NRHMA) wordt gedefinieerd als afvalstoffen die geen bijzonder risico inhouden en door hun aard vergelijkbaar zijn met huishoudelijke afvalstoffen. Voor het niet-risicohoudend medisch afval geldt er geen verbrandingsplicht. Volgens het VLAREA echter moet dit afval voor wat betreft de dierenartsenpraktijk, de dierenkliniek of het centrum voor tweedelijnsdiergeneeskunde, omwille van de samenstelling en de waardebeleving, apart worden beheerd als bedrijfsafval en door een erkende overbrenger van gevaarlijke afvalstoffen worden afgehaald. Vandaar dat de dierenarts tot nu toe enkel in de gemeenten, waar de gemeentelijke overheid dit nog toelaat, het vaste gedeelte (niet het vloeibare of het pasta-achtige gedeelte) van deze afval in de gewone huisvuilzak mag verzamelen en via de huisvuilophaling (zie verder) mag laten verwijderen.

Binnen beide groepen medisch afval is er nog een indeling mogelijk: namelijk het afval dat kan kwetsen (naalden, mesjes, draagglaasjes voor microscopisch onderzoek, ...), het afval uit glas, kunststof, metaal, karton of papier en het afval en de inhouden met een vaste, vloeibare of pasta-achtige consistentie.

Een dierenarts is dus door zijn beroepsactiviteit een producent van medisch afval. Indien hij bij een bedrijfsbezoek of een huisbezoek injecties toedient, is hij bovendien verantwoordelijk voor het verwijderen van de naaldafval als risicohoudend medisch afval. Hetzelfde geldt voor de gebruikte mesjes. Dit is trouwens naar veiligheid toe de beste werkwijze aangezien hij gewend is om met dergelijk afval om te gaan en de risico's ervan kent. Wegwerpspuiten alsook infusiesets zonder de naalden, wegwerphandschoenen, watten, verbanden, gipsafval en afval van kunststofgipsen mogen verwijderd worden als niet-risicohoudend medisch afval, tenzij er besmettingsgevaar is of tenzij ze resten van gevaarlijke afvalstoffen (bvb antibiotica, chemotherapeutica…) kunnen bevatten. Immers, het medisch afval dat door de Vlaamse Regering niet werd geklasseerd in een van beide niet-limitatieve lijsten, dient op basis van de samenstelling en het risico door de producent zelf te worden ingedeeld, hetzij als risicohoudend, hetzij als niet-risicohoudend. Bij twijfel moet er steeds worden gekozen voor de indeling als risicohoudend medisch afval.

Alle mengsels van risicohoudend en niet-risicohoudend medisch afval worden beschouwd als risicohoudend en moeten als dusdanig worden beheerd.

Alle mengsels van bedrijfsafval of huishoudelijk afval met niet-risicohoudend medisch afval worden integraal beschouwd als niet-risicohoudend en moeten als dusdanig worden beheerd.

Naast medisch afval produceert een dierenartsenpraktijk meestal nog andere afvalstoffen zoals fixeer- en fotografische ontwikkelvloeistoffen, oude of vervallen geneesmiddelen, lege flacons, papier en karton waarin de geneesmiddelen zijn verpakt, …enz. Ook op een veebedrijf kunnen er bepaalde van deze afvalstoffen voorkomen.

Fixeer- en fotografische ontwikkelvloeistoffen alsook spuitbussen (vol, halfvol, leeg) zijn gevaarlijke afvalstoffen en moeten, zoals het risicohoudend medisch afval, worden opgehaald door een erkende overbrenger van afvalstoffen. Zij moeten echter, afzonderlijk en lekvrij verpakt en geïdentificeerd, in een dekselvat voor chemische afval worden verzameld. Ook kwikthermometers en oplosmiddelen en kleurstoffen voor histologisch en microscopisch onderzoek moeten, afzonderlijk verpakt en geïdentificeerd, in het dekselvat voor chemische afval worden verzameld en verwijderd.
Vervallen en oude geneesmiddelen (met uitzondering van cytostatica) staan niet in de lijst van het risicohoudend medisch afval. De hoeveelheden die betrekking hebben op de dagelijkse activiteiten van de dierenartsenpraktijk, de dierenkliniek of het centrum voor tweedelijnsdiergeneeskunde en de hoeveelheden die op een boerderij kunnen voorkomen, maken niettemin deel uit van de groep 18 02 00 (afval van het onderzoek en de diagnose, de behandeling of de preventie van ziektes bij dieren) van de Europese afvalstoffencatalogus en behoren daardoor tot de lijst van de gevaarlijke afvalstoffen, waardoor ze bij het risicohoudend medisch afval moeten worden gevoegd. Grotere hoeveelheden daarentegen (bv vervallen stocks) kunnen op een herkenbare manier, namelijk in een specifieke kartonnen doos met het opschrift vervallen en oude geneesmiddelen (geleverd door de erkende overbrengers), apart worden verpakt en opgehaald, zodat het daarmee zeker is dat ze buiten het bereik van onbevoegden worden gehouden en dat ze door de erkende overbrenger naar een verbrandingsinstallatie worden afgevoerd. Merk op dat de dierenarts niet verplicht is de oude of vervallen geneesmiddelen van de veehouder terug te nemen. Indien hij dit toch doet, dan moet hij deze op dezelfde manier verwijderen als de oude of vervallen geneesmiddelen van zijn praktijk.
Lege flacons, in glas of kunststof, en andere lege primaire verpakkingen van geneesmiddelen moeten eveneens bij de groep 18 02 00 (afval van het onderzoek en de diagnose, de behandeling of de preventie van ziektes bij dieren) van de Europese afvalstoffencatalogus worden geklasseerd, waardoor ze behoren tot de lijst van de gevaarlijke afvalstoffen. In de dierenartsenpraktijk, de dierenkliniek of het centrum voor tweedelijnsdiergeneeskunde en bij de boer moeten ze bijgevolg bij het risicohoudend medisch afval worden verzameld. Bij sommige erkende overbrengers mag men de lege flacons, in glas of kunststof, ook verzamelen in een afzonderlijke container, speciaal daartoe door hen ter beschikking gesteld. Deze werkwijze komt minder duur uit omdat er minder kosten worden gemaakt voor de aankoop van de speciale vaten voor het risicohoudend medisch afval.
Het papier en het karton waarin de geneesmiddelen zijn verpakt, alsook de bijsluiters moeten afzonderlijk worden verzameld bij het papier en het karton van de praktijk of het bedrijf.

Een lijst van al het risicohoudend en niet-risicohoudend medisch afval dat de dierenartsenpraktijk, de dierenkliniek of het centrum voor tweedelijnsdiergeneeskunde voortbrengt, moet binnen elke instelling ter beschikking zijn van de toezichthoudende ambtenaar en van elke persoon die betrokken is bij de productie en de behandeling van het medisch afval.

Terug

In welke recipiënten moeten het medisch afval, de gevaarlijke afvalstoffen en de oude of vervallen geneesmiddelen worden verpakt en verwijderd?

De dierenartsenpraktijk, de dierenkliniek of het centrum voor tweedelijnsdiergeneeskunde

Al de aan te wenden containers zijn verkrijgbaar bij de erkende overbrengers van gevaarlijke afvalstoffen.

Gebruikte naalden, mesjes en andere scherpe voorwerpen moeten worden verzameld in een eenmalig te gebruiken vormvast kunststoffen vat, een naaldbox genoemd (naaldbox). Al het ander risicohoudend medisch afval van de praktijk alsook het vloeibaar of pasta-achtig niet-risicohoudend medisch afval moeten worden verzameld in eenmalig te gebruiken vormvaste kunststoffen vaten van maximum 60 liter inhoud (vat voor RHMA) of, voor zover het om vast afval gaat, in vormvaste kartonnen dozen met een gele kunststoffen binnenzak van maximum 50 liter inhoud (doos voor RHMA). Lege flacons, in glas of kunststof, kunnen bij sommige erkende overbrengers ook afzonderlijk worden verzameld in een container voor gevaarlijke verpakkingen (container voor gevaarlijke verpakkingen). Anders moeten ze, samen met de andere lege glazen verpakkingen van geneesmiddelen, in de vaten voor het risicohoudend medisch afval worden verzameld en verwijderd.

De kunststoffen vaten van maximum 60 liter inhoud mogen gebruikt worden voor het verzamelen van de gevulde naaldboxen en alle risicohoudend medisch afval van de praktijk, ook het risicohoudend medisch afval met vloeibare inhouden en de glazen flacons. Een te verwijderen vat mag maximum 20, 25 of 30 kg wegen, doch het precieze toegelaten gewicht wordt door de erkende overbrenger zelf bepaald. De vormvaste kartonnen dozen met een gele kunststoffen binnenzak van maximaal 50 liter inhoud mogen alleen worden gebruikt voor het verzamelen van de gevulde naaldboxen en het risicohoudend medisch afval van vaste consistentie of met vaste of pasta-achtige inhouden. Glazen flacons mogen hierin niet worden verzameld. Een te verwijderen doos mag maximum 10 kg wegen.

Elk recipiënt van risicohoudend medisch afval moet voorzien zijn van het opschrift RISICOHOUDEND MEDISCH AFVAL (opschrift RHMA-vat of -doos) en het logo van het risicohoudend medisch afval (logo RHMA). Bovendien moeten ook de naam, het adres en het telefoonnummer van de betrokken dierenartsenpraktijk, dierenkliniek of centrum voor tweedelijnsdiergeneeskunde erop vermeld staan.

Het niet-risicohoudend medisch afval van diergeneeskundige oorsprong wordt in bepaalde gemeenten als bedrijfsafval aanzien en moet daarom als niet-risicohoudend medisch afval op een specifieke manier worden verpakt.

In die gemeenten echter die het tot nu toe nog toelaten, kan de dierenarts het vast niet-risicohoudend medisch afval, afkomstig van zijn praktijk, ook verzamelen bij het gewoon huishoudelijk afval (huisvuilzak voor KMO's) en het laten verwijderen via de huisvuilophaling. Het niet-risicohoudend medisch afval met vloeibare of pasta-achtige inhouden moet hij dan in de vaten voor het risicohoudend medisch afval deponeren. Navraag bij de gemeentelijke overheid over wat toegelaten is in de betreffende gemeente, is dus, met betrekking tot het vaste niet-risicohoudend medisch afval, altijd noodzakelijk. Indien de dierenarts het vast niet-risicohoudend medisch afval via de huisvuilophaling mag laten verwijderen, moet hij de nodige voorzorgen nemen wat betreft de hygiëne. Door bloedresten die zich in dit afval kunnen bevinden (verbanden, watten), kan ongedierte worden aangetrokken en kan de inhoud van de huisvuilzak in de omgeving verspreid geraken. Om dergelijke situaties te vermijden, kan hij beter de huisvuilzak zo kort mogelijk voor de afhaling aan de straatkant zetten.

Fixeer- en fotografische ontwikkelvloeistoffen alsook spuitbussen (vol, halfvol, leeg) zijn, zoals reeds gezegd, gevaarlijke afvalstoffen en moeten, zoals het risicohoudend medisch afval, worden opgehaald door een erkende overbrenger van gevaarlijke afvalstoffen. Zij moeten echter, afzonderlijk en lekvrij verpakt en geïdentificeerd, in een dekselvat voor chemische afval (dekselvat voor chemisch afval) worden verzameld. Ook kwikthermometers en oplosmiddelen en kleurstoffen voor histologisch en microscopisch onderzoek moeten, afzonderlijk verpakt en geïdentificeerd, in dit dekselvat voor chemische afval worden verzameld en verwijderd.

Het papier en karton waarin de geneesmiddelen zijn verpakt, alsook de bijsluiters, moeten afzonderlijk worden verzameld en verwijderd met het papier en het karton van de praktijk.
De professionele veehouder

De professionele veehouder is, zoals de dierenarts, een producent van bedrijfsafval. Het medisch afval van zijn bedrijf, dit is afval van de categorie 18.02.00 van de EAC, moet er eveneens worden opgehaald door een erkend overbrenger van gevaarlijke afvalstoffen. Al de aan te wenden containers zijn verkrijgbaar bij deze erkende overbrengers.

De gebruikte naalden en wegwerpmesjes (castratie biggen) moeten in een naaldcontainer (naaldbox) worden verzameld. Deze naaldcontainer moet, zoals bij de dierenartsen, samen met het ander medisch afval (lege flacons van geneesmiddelen, oude of vervallen geneesmiddelen alsook wegwerpspuiten zonder de naald) worden opgeborgen in een eenmalig te gebruiken vormvast kunststoffen vat van maximum 60 liter inhoud (vat voor RHMA). Een te verwijderen vat mag ten hoogste 20, 25 of 30 kg wegen, doch het precieze toegelaten gewicht wordt door de erkende overbrenger zelf bepaald. Elk recipiënt van risicohoudend medisch afval moet voorzien zijn van het opschrift RISICOHOUDEND MEDISCH AFVAL (opschrift RHMA-vat) en het logo van het risicohoudend medisch afval (logo RHMA). Bovendien moeten ook de naam, het adres en het telefoonnummer van het bedrijf erop vermeld staan.

Voor bedrijven, waar het de moeite loont (varkensbedrijven, vleeskalverbedrijven, enz), stellen sommige erkende overbrengers ook een container ter beschikking voor gevaarlijke verpakkingen (container voor gevaarlijke verpakkingen). Lege glazen of plastieken flacons van geneesmiddelen mogen in deze container afzonderlijk worden verzameld en door de erkende overbrenger worden verwijderd. Deze werkwijze komt minder duur uit omdat er op deze manier minder kosten zijn voor de aankoop van de speciale vaten voor het risicohoudend medisch afval.

Het papier en karton waarin de geneesmiddelen zijn verpakt, alsook de bijsluiters moeten afzonderlijk worden verzameld en verwijderd met het papier en het karton van het bedrijf.
De veehouder-hobbyist

Personen die voor hun hobby enkele dieren houden, moeten zoals elke burger de door hen gebruikte naalden en wegwerpmesjes (dit is risicohoudend medisch afval) verzamelen in een naaldcontainer (naaldbox), verkrijgbaar in elke apotheek, en deze samen met de milieubox met het klein gevaarlijk afval (KGA) van huishoudelijke oorsprong naar het containerpark brengen.

Eveneens zoals dit geldt voor elke burger, moeten zij hun restjes diergeneesmiddelen en hun oude of vervallen diergeneesmiddelen bij de apotheker binnenbrengen. De apotheker moet deze geneesmiddelen, voor zover het niet om bedrijfsafval gaat, aanvaarden. Waar deze producten door de veehouder-hobbyist oorspronkelijk werden aangekocht, speelt hierbij geen rol.

De lege plastieken flacons en de andere lege primaire verpakkingen van diergeneesmiddelen (doordrukverpakkingen, zalftubes, wegwerpspuiten zonder de naald) mogen door de veehouder-hobbyist bij het restafval (de huisvuilzak) worden gevoegd. Lege glazen flacons van diergeneesmiddelen mag hij in de glascontainer deponeren. Bijgevolg gelden ook voor dit afval dezelfde voorschriften als voor de gewone geneesmiddelen in ieder huishouden.

Het papier en karton waarin de oude of vervallen geneesmiddelen en de lege flacons zijn verpakt, alsook de bijsluiters, moeten afzonderlijk verzameld en verwijderd worden met het papier en het karton van het huishouden.

Terug

De opslag van de recipiënten met het medisch afval in de dierenartsenpraktijk en bij de professionele veehouder tot de erkende overbrenger het komt afhalen

De definitief gesloten recipiënten moeten in afwachting van de afhaling ervan worden opgeslagen, hetzij in de praktijk, hetzij in een lokaal dat gescheiden is van elke woon- of leefruimte en niet toegankelijk is voor onbevoegden (bv kinderen). De recipiënten moeten op regelmatige tijdstippen door een erkende overbrenger worden afgehaald voor verwerking. De dierenarts kan zelf zijn afval naar inzamelpunten voor afvalstoffen brengen zonder daarvoor over een erkenning als overbrenger of registratie als vervoerder te moeten beschikken!

De recipiënten moeten op het bedrijf van de professionele veehouder, tijdens het vullen ervan en in afwachting van de afhaling ervan door een erkende overbrenger, worden opgeslagen in een lokaal dat gescheiden is van elke woon- of leefruimte en niet toegankelijk is voor onbevoegden (bv kinderen).

Het lokaal waarin de recipiënten worden opgeslagen tot de erkende overbrenger ze komt afhalen, moet op regelmatige tijdstippen worden gereinigd en indien nodig gedesinfecteerd om het ontstaan van microbiële broeihaarden te voorkomen.

Terug

De belangrijkste administratieve verplichtingen in verband met afvalstoffen

Het eerste wat een dierenarts, een dierenkliniek, een centrum voor tweedelijnsdiergeneeskunde en een professionele veehouder moeten doen om zich met deze wetgeving in orde te stellen, is een contract bedingen en opmaken met een erkende overbrenger van bedrijfsafval, gevaarlijk afval en medisch afval. Een lijst van de erkende overbrengers van deze afvalstoffen is verkrijgbaar bij de OVAM. Men kan ook de Gouden Gids raadplegen onder de rubriek Medische afval (Behandeling en verwerking van). Bij de besprekingen rond de opmaak van dit contract is het aangeraden ook rekening te houden met de realisatie van de hierna besproken administratieve verplichtingen m.b.t. deze wetgeving.

De volgende administratieve formaliteiten zijn vereist:

Het afvalstoffenregister

Sinds het VLAREA in werking is getreden, is bepaald welke gegevens er moeten worden opgenomen in het afvalstoffenregister dat de producent moet bijhouden. Dit register moet maandelijks worden bijgewerkt en moet minstens de volgende gegevens bevatten:
- De oorsprong van de afvalstoffen (de naam en het adres van de producent ervan)
- De hoeveelheid afvalstoffen in liter of in kg
- De aard en de samenstelling van de afvalstoffen met vermelding van de EAC-code (het codenummer van de Europese afvalstoffencatalogus)
- De bestemming van de afvalstoffen (de naam en het adres van de erkende overbrenger)
- De wijze van nuttige toepassing of verwijdering van de afvalstoffen
Voor dit register bestaat er geen voorgeschreven formulier. Indien de ophaalbewijzen de hierboven vermelde gegevens bevatten, kan de verzameling ervan ook als een register beschouwd worden. Het is namelijk de bedoeling dat dit register voor de toezichthoudende ambtenaren van de OVAM een duidelijk overzicht weergeeft van de geproduceerde en de verwijderde afvalstoffen.
Het ontvangstbewijs, af te leveren door de erkende overbrenger

De producent van de afvalstoffen is verplicht een ontvangstbewijs te vragen bij elke afgifte van bedrijfsafvalstoffen. Dit ontvangstbewijs kan dienen als bewijsstuk voor de toezichthoudende ambtenaren. De overbrenger is vrij om de vorm van dit formulier zelf te bepalen.
Melding van afvalstoffen

Een beoefenaar van een geneeskundig beroep moet niet automatisch moet niet automatisch de jaarlijkse melding naar de OVAM opsturen (zoals tot 2005 het geval was).
De OVAM selecteert uit elke bedrijfssector een aantal afvalproducenten en vraagt aan hen om hun afvalstoffenmelding in te dienen. Concreet: wanneer men van de OVAM geen verzoek ontvangt om zijn afvalstoffenproductie te melden, moet men dit niet doen.

www.ovam.be/medischafval

Terug